Actueel

1 mei 2018 - Psychisch-complementaire zorg
Er is een stuk uit het NRC van eind vorig jaar dat me nog steeds bezighoudt en aan actualiteit niets heeft ingeboet. Twaalf hoogleraren en onderzoekers vroegen zich in een sprong naar voren af waarom er geen toename in de effecten van behandeling van mensen bij psychische stoornissen valt te bespeuren, terwijl er wel zoveel onderzoek wordt gedaan. Er zijn behandelmethoden die als effectief worden gezien, maar nog altijd reageert de helft van de cliënten niet of niet voldoende. Als we daarbij dan even de enorme toegenomen vraag in de jeugdzorg én de decentralisatie van de zorg voor ons geestesoog halen, kunnen we rustig stellen dat de 'ggz' op slot dreigt te schieten.
De onderzoekers stellen dat psychische stoornissen het gevolg zijn van een veelvoud van op elkaar inwerkende factoren, zoals biologische (genetische), psychologische (overtuigingen) en omgevingsfactoren (levensellende). Onderzoekers komen echter door de huidige 'opportunistisch/defensieve' geldverdeling (mijn woorden) te weinig toe aan interdisciplinair onderzoek. Daarom stellen de ondertekenaars dat 'voor de effectieve aanpak van veel voorkomende psychische aandoeningen zoals depressie en angststoornissen de oprichting van een Nationaal Instituut voor Onderzoek naar Psychologische Stoornissen een eerste stap zou moeten zijn. De lasten voor behandeling van alleen al deze grote groep is hoog en de ziektelast voor mensen groot.
Stilstand is in onze huidige samenleving op dit vlak geen optie meer: zogenaamde 'herstelondersteunende zorg', waarbij de aandoening als zodanig slechts 'geaccepteerd' kan worden, lijkt een zwaktebod richting de toekomst. Ook een nieuw uitgavenplafond voor de ggz is niet erg veelbelovend, hoewel GGZ Nederland het op zich positief noemt dat het kabinet zich uitspreekt om mensen met een psychische aandoening wel zo veel mogelijk mee te laten doen in de samenleving en stigmatisering tegen te gaan. Ik merk echter zelf dat interdisciplinair kijken en jezelf op dat vlak steeds bijscholen – met speciale aandacht voor de psychische patronen in gedrag, blokkades en angsten – positief complementair is aan het huidige therapie-landschap. Daarover de volgende keer meer.